Zo lang ik me kan herinneren ben ik bezeten van het geschreven woord. En daarvoor van het gesproken woord (van horen zeggen). Inmiddels ben ik veel meer dan het verhalen-verslindend kind: historicus, coach, docent, echtgenote, moeder, vriendin, reiziger. Maar nog steeds stort ik me bijna dagelijks op zowel de verhalen van anderen, als op die van mezelf. Altijd komt de schrijvers welbekende kriebel terug en daagt me uit. En dan schrijf ik verder. In opdracht, met veel plezier en voldoening. Het allerliefst voor mezelf.